চেঙেলীয়া চৰাইৰ শুনিছোঁ কিৰীলি।
পূৱে ৰঙা হৈ উঠিছে চন্দ্রতাপ।
ৰঙ্গপ্রৱেশৰ বাবে সাজু হৈছে বেলি।
চকু চাৎ মাৰি ধৰা মথুৰা পাগ।
বেলিৰ মেক-আপৰ হাতনি পেৰাটোত আশ পাতি
বোন্দাপৰ দি থাকিল কাণখোৱা চোৰ ওৰেটো
ৰাতি...
সশব্দ জাগ্রত সহস্র আখি যেতিয়া উছাহে
উত্তাল,
ঈর্ষাম্বিত দুৰাচাৰী কাণখোৱা চোৰে মাৰিলে
নিতাল।
গ্রেনাইট খোদিত সমভঙ্গ প্রতিভাস!
চৌর্যবৃত্তি মোৰ ইপ্সিত নোহে।
মাথোঁ তোৰ এচিকটা ৰঙেৰে এবাৰ ৰঙাই চাব খুজিছিলোঁ
নিজকে।। 
