Assamese verses from Kankhowa and Samudra Kajal Saikia
বুকু উজাৰি যি কৰিছা দান
কিদৰে দিওঁ তাৰ প্ৰতিদান
ৰুমিৰ বাৰন্দাখনত বহি আছোঁ
এজাক চৰাইৰ কলৰৱ শুনিছোঁ
মাক চৰাইজনীয়ে কণীটো ভাঙি নিদিয়ে
নিমাখিত পোৱালিটোৱে
নিজেহে ভাঙি ওলাই আহিব লাগে
পৃথিৱীখন নিজে জাতিষ্কাৰ হৈছিল
সমুখত আইনা এখনো নোহোৱাকৈ
নিজে কৰিছিল প্ৰসাধন
অ’ মন
তই তোৰ খোলাটো খুটিয়াই ভাঙি
কেতিয়া বাজলৈ ওলাবি
আকাশ আলোক তনু মন প্ৰাণ
কিনো বুজিছিলোঁ কিনো বিচাৰিছিলোঁ
তোৰে মোৰে হাতত যিখন পৃথিৱী
এজাক যুদ্ধোন্মাদৰ হাততো
সেই একেখনেই পৃথিৱী
পৃথিৱী এখনেই
চেফটী পিন সভ্যতাৰ মজাৰ উদ্ভাৱন
ইয়াৰে কাণ খৰকিয়াবলৈ ভাল
ইমানেই ভাল যে ইয়াৰ সন্মুখত
প্ৰফেছনেল ইয়েৰ-বাগেও পাত্তা নাপায়
চেফটী পিন যিমানেই মজাৰ
সিমানেই মজাৰ ইয়াৰ নমেনক্লাছাৰ
চেফটী পিন মাল্টি টাস্কিং
মোবাইলৰ চিম বাহিৰ কৰিবলৈ উপৰ্যুক্ত আহিলা
নতুনকৈ কিনা তেলৰ বটলৰ সাঁফৰখনত
ফুটা কৰিবলৈকো ভাল
সকলোৰে উৰ্ধত যিটো কাম চেফটী পিনে কৰে
সেয়া কওঁ শুনক
লক্ষ্মী পূজাত সাধাৰুৰ মেলাত ছোৱালীহঁত
জাকে জাকে যায়, মেলা বহে, চকৰীত উঠে
মণিহাৰী দোকানৰ জমক থাকে
সেই ছোৱালীহঁতে লগতে লৈ ফুৰে চেফটী পিন
হাতত। চাদৰত নহয়। শাৰীত নহয়। ব্লাউজত নহয়।
সেইখিনিতেহে সেই পিনটো কিয় চেফটী
সেয়া ওলায়
ল’ৰাই হওক বুঢ়াই হওক
এই যে হাতখন ঘূৰোঁৱাৰ চলেৰে হাতৰ কিলাকূটিৰে
(বিঃ দ্ৰঃ কিলাকুটি মানৱ দেহৰ আটাইতকৈ ইনচেঞ্ছিটিভ অংগ)
ছোৱালীবোৰৰ দুদু স্পৰ্শ কৰিবলৈ আহে
এই যে ক’তো যেন একোৱেই হোৱা নাই ধৰণৰ ভাও এটা দি
কোনোবাই ছোৱালীৰ টিকাটো চুই থৈ যায়
ঠিক তেতিয়াই
তেতিয়াই এই পিনবোৰেৰে খোঁচ মাৰি দিব লাগে হেনো
পিনটো বাৰু পিনেই
লগতে ই এটা চেফটী ডিভাইচ
সেয়ে ই চেফটী পিন
এয়ে অন্ত’লজী এয়ে এপিষ্ট’ম’ল’জী
এয়ে চেফটী পিনৰ নমেনক্লেছাৰ।
ভুলতে তোমাক পৰ্বতৰ নামনিত
খেপিয়াই ফুৰিছিলোঁ
তুমি যে মোৰ বিচনাখনত
জবাফুল হৈ
হালিজালি ফুলি আছা।
(#মেটাকবিতা)
গাঁৱৰ বাট। এক প্ৰাচীন কাল্পনিক সভ্যতাৰ
ধ্ৱংসাৱশেষৰ মাজেদি বাট বুলিছোঁ।
এজন মডাৰ্ণিষ্টৰ কলাঘুমটি।
অসীমত যাৰ হেৰাল সীমা। ৰোমাণ্টিকতাৰ শ্লাঘা।
ভোগৰ দিনৰ আনন্দ বুলি বাঁহনিৰ সিপাৰৰ পৰা
কাৰোবাৰ কিৰিলি ভাঁহি আহিছে।
আনন্দও য'ত নিয়তিৰ নিষ্ঠুৰ পৰিহাস যেন লগা হয়।
কালান্তৰ ঘোষণা।
ভোকৰ মূল্য নোহোৱাকৈ ভোগৰ মৰ্যাদা নৰয়।
এনে এষাৰ কথাই মনলৈ আহিছে।
#কাণখোৱাৰভোগালী
ভৱকূপে জীৱ।
ম’হৰ ডিঙিৰ ঘণ্টাত ব্ৰহ্মাণ্ড-সঙ্গীত বাজে।
মানিমুনি শাক। মানিমুনি শাক।
পৰ্ৱতটোৰ নামনিত তিলফুল হৈ…
নিজ বাটে নক্ষত্ৰ ঘূৰিব।।
(মেটাকবিতা/ #assamesemashuppoetry)
 |
| Art: Abhilash Kaushik |
দং দং কৈ মহিলাসকল আগবাঢ়িছে
হাতে হাতে কটাৰী একোখন
আলু কাটিবগৈ লাগে
হেৰীয়াৰ ঘৰত ভোজ আজি
খমখম মেখেলা খোজ
এইবেলি ঠেণ্ডা আজোবেলিতকৈ বেছি
এইবেলি ঠেণ্ডা তেজোবেলিতকৈ বেছি
কাৰ বাৰীয়েদি গ’লে বাট চমু হ’ব?
মৰাঘৰীয়াৰ সকাম
সিয়োতো এক উছৱ
জীৱনৰ, অস্তিত্বৰ
চৰম উছৱ!
অহাজন আহিব। যোৱাজন যাব।
অহাজনৰ বাবে আমি উছৱ পাতিম
যোৱাজনৰ বাবে আমি উছৱ পাতিম
এই যে মাজৰ থকাখিনি
আমি এনেকৈয়ে থাকিম
এইখিনিতে।
জুই যেনেকৈ
থকালৈকে থকা
ফুৱাই দিলেই জ্বলি উঠা
ফুৱাই দিলেই নুমাই যোৱা
যিয়ে যেনেকৈ পাৰ, ফু দি যা
হেৰাক্লিটাছ
ফু দে, ফু।।
না জলৰঙত (water-colour) ভালকৈ নিয়ন্ত্ৰণ পালোঁ
না তেলৰঙক (oil-colour) চম্ভালিব পাৰিলোঁ
শিল্পী হোৱা আৰু নহ’ল
ভাষাটোকেনো শুদ্ধকৈ ক’বলৈ কেতিয়া শিকিলোঁ?
তথাপি শিল্পী হোৱাৰ বাসনা নগ’ল
তথাপি লেখক হোৱাৰ বাসনা নগ’ল
কোনোবাই চৰকাৰক কওকচোন এখন নতুন অ’ভাৰব্ৰীজ সাজক
তাৰ সৌন্দৰ্যবৰ্ধনৰ টেণ্ডাৰ কাণখোৱাক দিয়ক
এক-শ-বিছ জৰ্দা পান খাই খুবকৈ পিকাম
পিকাই পিকাই ৰঙীন কৰিম
পিকনিত পিকাবু খেলি ডাঙৰ হোৱা আমিয়েই একোএকোজন পিকাছো
অস্বাভাৱিক বায়ুস্তাপত গোধূলিৰ পশ্চাদপটত এখন পিকৰঙী আকাশ
গাইপতি শুকাই টোটোৰা পৰা একোখনকৈ পিকৰঙী হৃদয়
গেৰুৱা হ’ব খুজি পিকৰঙী হোৱা এজাক অৰাজনৈতিক
এখন পিকৰঙী অ’ভাৰব্ৰীজ
উন্নয়নৰ যুঁজত ‘পিক’ ল’বলৈ
আৰুনো কি লাগে এইখন পিকৰঙী মহানগৰক?
আমি পাতিবলগীয়া কথাবোৰ শেষ হৈ গ’ল নেকি?
নে আমি পাতিবলগীয়া একো নাছিলেই?
তেন্তে?
তেন্তে?
এই নিশ্চুপ সময়খিনিক আমি কি নাম দিওঁ
ধৰচোন ধৰ ধন হাতখন ধৰ
ৰ চোন ৰ সোণ এইখিন্তে ৰ
চা চোন চা
জোন নহয়
তৰা নহয়
ফুল নহয়
পখিলা নহয়
সমুখত যিয়েই আছে তাকেই চা
এটা ডাষ্টবিন। এছটা শিল। এখন আকাশ। এটা ভেনামাখি।
অ’ ধন বান্দৰ, চা বান্দৰ চা।
[দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাৰ পৰা কিটোনো শিকিলি তেন্তে!]
গা চোন গা কিবা এটা
গান নহয়। নিচুকনি নহয়।
কিশোৰ কুমাৰ নহয়। কুমাৰ শানু নহয়।
ক্লাছিকেল নহয়। পপুলাৰ নহয়।
যি মন যায়
‘তুই গান গা ইচ্ছামতো’
নাগৱ?
হ’ব দে, নাল্গে দে
শুই থাক এতিয়া
[আমনি সকলোৰে লাগে। লাগিবই পাৰে।
এটা কথা
ভাবিহে ভয় লাগে
নিতে নিতে
ঘূৰি ঘূৰি পৃথিৱীখনৰ এদিন
ভাগৰ লাগে যদি?]
আমালৈ লাভৰ মূৰত থাকিলগৈ এখন ডিছপোজেবল পৃথিৱী
অ’ মন, এতিয়া শো।।
[বিঃ দ্ৰঃ- শুবৰ মন নাই? নাচিবৰ মন? নাচ তেন্তে।
পৃথিৱীখনেতো নাচিয়েই আছে ২৪ X ৭X ৩৬৫ অবিৰাম!]
 |
| Art: Abhilash Kaushik |
