যুদ্ধ বিষয়ক

 

Art: Anupam Roy

আপোনালোকৰ যিসকল যুদ্ধৰ পক্ষত

অনুগ্ৰহ কৰি আপোনালোকে পৰিবেশ দিৱসত গছপুলি নুৰুব

শিশুৰ কলকলনিত কবিতা নিলিখিব

উপস্থিত নাথাকিব শিক্ষানুষ্ঠানৰ স্বৰ্ণজয়ন্তী সমাৰোহত

অনাহকত শক্তি ক্ষয়ৰ কথা আমাক আৰু নুশুনাব

নক'ব অপ্ৰয়োজনত বিজুলী বাতি নুমুৱাই থ'বলৈ

অথবা পানীৰ নল খোলা এৰিবলৈ। যদিহে আপোনালোক

যুদ্ধৰ সমৰ্থনত

আৱৰ্জনা নিয়ন্ত্ৰণৰ কথাও নক'ব, নক'ব স্বচ্ছ ভাৰতৰ কথা

ঘূৰি পকি যদি আজিৰ নতুন পুৰুষে যুদ্ধৰ কথাকেই পাতে

অফিচে দপ্তৰে, আলিয়ে গলিয়ে, লগ হ'লে ইজনে সিজনে

আপোনালোকে আৰু নাৰী শিক্ষাৰ কথা নক'ব

যমুনাৰ পানী সংশোধনৰ কথাও নক'ব

মূল্যবৃদ্ধিৰ কথা নাপাতিব আৰু। নাপাতিব পেট্ৰোল ডিজেলৰ কথা।

সূৰ্যনমষ্কাৰ আৰু যোগাসনেৰে জীৱন জগতৰ মঙ্গলাচৰণৰ কথা

আপোনাকে আৰু নাপাতিব যদিহে যুদ্ধই উদবাউল কৰে আপোনাক।

যুদ্ধ হ'লে কি হয় আমি সকলোৱে জানোঁ

যুদ্ধ হ'লে মানুহ মৰে। নিৰুদ্দিষ্ট হয় ঠিকনা।

দূষিত হয় পানী আৰু বতাহ। হয় অপচয় পৃথিৱীৰ সম্পদৰ।

যুদ্ধ হ'লে নোহোৱা হয় মানুহৰ ভোকৰ ভাত।

যুদ্ধ হ'লে থমকি ৰয় উন্নয়ণ। পিছুৱাই যায় সভ্যতা।

নস্যাৎ হয় নিমিষতে মনুষ্যত্বৰ গৌৰৱ।

মূল্যহীন হৈ পৰি ৰয় শিক্ষাৰ সৌধ। স্থবিৰ হয় যাত্ৰা।

এইবোৰ কথা আমি আটায়ে জানোঁ

আমি আটায়ে জানোঁ, জানোঁ, জানোঁ আমি যুদ্ধ হ'লে কি হয়

যুদ্ধ মানেই সকলোতে কেৱল ভুল, ভুল আৰু মাথোঁ ভুল

তথাপি কেৱল পুৰুষত্বৰ ধ্বজাবহনৰ আনন্দত আমি মছগুল।।   

Art: Anupam Roy