[আমাৰ সাধু - খায় কঠালৰ বাদু!]
আমাৰ কাহিনী নদীয়ে
নকয়
কাৰণ আমি কি কথা
পাতিছিলোঁ
কোনো নদীয়ে শুনা
নাছিল
আকাশৰ তৰাই আমাৰ
কাহিনী সোঁৱৰাই নাথাকে
কাৰণ তৰাভৰা আকাশৰ
তলত আমি
কাহানিও বাগৰ সলোৱা
নাছিলোঁ
পাহাৰত প্ৰতিধ্বনিত
হোৱা হেজাৰ শব্দৰ কোনোটোৱে
আমাৰ কাহিনী নকয়
যিহেতু আমি কোনোদিনে
পাহাৰ বগোৱা নাছিলোঁ
ঘৰৰ অন্ধকাৰ কোণবোৰে
জানিছিল আমাৰ কাহিনীৰ
এডোখৰ দুডোখৰ
পিছে ধুমুহা নাহোতেই
ভাগি পৰে যি ঘৰ
নিভৃত কোণৰ কাহিনীৰো
তাত নেথাকে অৱশিষ্ট
সেয়েহে
আমাৰ কাহিনীটোৰ কোনো
কাহিনী নাই।।
No comments:
Post a Comment