অসাৰ জীৱন

 হৰকান্তৰ জীৱনটো তেনেই অসাৰ। ইমানেই অসাৰ যে

কোনেও ঘুকুটিয়াই তাৰ

নাড়ীভুঁৰিখিনি বাহিৰ কৰি নাপালে।

কোনেও আজিলৈকে মূৰত হাতুৰি এটাৰে নটঙনিয়ালে।

হৰকান্তৰ জীৱনটো ইমানে সাধাৰণ ভাবে গ’ল যে

তাৰ ঘৰত পৰমাণু বোমা এটাও আহি নপৰিলহি

ঘটনাক্ৰমে বা ভুলক্ৰমেও।

আঙুলিবোৰ হেক্সাব্লেড এখনেৰে ৰেপি ৰেপি কাটি নি

লো-শলখাৰে বিন্ধি আঙঠাৰ ওপৰত থৈ

কোনেও বাৰ্বিকিউ খাই নাপালে।

তাৰ ঘৰত চোৰে কাহানিবা সিন্ধি খন্দাটোতো দূৰৰে কথা

কোনেও তাৰ চকু দুটা উঘালি অনাৰো কোনো ৰেকৰ্ড নাই।

ভঙা জাহাজৰ মাস্তুল হাতৰ মুঠিতে ধৰি অগা পিছা কৰি

হৰকান্তই বাসনাৰ কোবাল ঢৌ পাৰ হ’ম বুলি গৈ থাকিল।

ব্ৰহ্মাণ্ডৰ শূন্যতাত কোনোদিনে চিলনীসাঁতোৰ দি নোপোৱা

হৰকান্ত কিমান অকৰ্মণ্য- কিনো ক’ম আৰু?

হৰকান্ত ইমানেই এক নিমাখিত মানুহ যে

কেৱল ভোট দিয়া আৰু কৰকাটল দিয়াটোৱেই

জীৱনত একমাত্ৰ কাম বুলি ভাবি বহি থাকিল।