মানুহজন ভাঙি পৰিছে বা ভাগি পৰিছে বুলি যে কোৱা হয়
সেয়া ভুল। নৰম মানুহ সহজে ভাগে বোলা ধাৰণাটো
আৰু বেছি ভুল।
টান, কঠিন আৰু গোটা বস্তুহে ভাগে। যেনে কাঁচ।
কাছৰ চলং ভাঙিলেও ভাঙিব পাৰে, কাছ নাভাঙে।
নদীৰ দলং ভাগে, নদীতো নাভাগে!
সহজে ভঙাৰ সম্ভাৱনা থকাবোৰক ঠুনুকা বোলে
ঠুনুকা মানুহ- এইষাৰ কথা আজিলৈকে শুনা নাই।
বাঁহৰ জেওৰা ভাগে, পেঞ্চিল ভাগে, পৰি হাঁহকণী ভাঙে।
নৰম বা লেহুকাবোৰ নাভাগে।
আঁচ মচা গোটা ৰবৰ ভাঙিব পাৰে, ৰাবাৰ বেণ্ড নাভাঙে।
হাঁহকণী ভাঙোতেও তাৰ খোলাটোৰ কথাহে বুজাওঁ
খোলাটো কেলচিয়ামেৰে টান। ভিতৰৰ কুহুমখিনি নাভাঙে।
মানুহ নাভাগে। মানুহ নাভাঙে।
মানুহ লোহাৰ শিকলি নহয়। মানুহ পথৰ দাঁতিৰ পাথৰ নহয়।
মানুহ লিকটীয়া জীৱ। মানুহ
নাভাগে। নাভাঙে।
No comments:
Post a Comment