সহস্ৰ
বৰ্ষৰ ভূমিপুত্ৰ যক্ষ মই
আজি
কুবেৰৰ দ্বাৰপাল
দূৰে
দূৰে থাকি ভালে থকা দুটা শৱদেহ আমি
ভাল
ঘৰ, ভাল ভাত, ভাল ভাল আমাৰ পৰিচ্ছদ
'খবৰ
কেনে' বুলি সুধিলে 'ভাল' 'ভাল' বোলা আমি
নমৰিও
মৰা দুটা সৎ
শইচেৰে
পৃথিৱী জীপাল কৰা একালৰ মই
আজি
পৃথিৱীৰ হাৰমাল
এয়া
যে কুবেৰৰে একাল, বৃন্দাবনৰে একাল
আমাৰ
বিৰহৰ অনলে পুৰি
তোলে
আৰু উজ্জ্বল কৰি
সোণৰ
পাহাৰ
কুবেৰৰ
এমপ্লইমেণ্ট
নিউজৰ টুকুৰাবোৰ কাটি কাটি সাঁচি
কিহৰ
সপোনত তোৰ হিয়ালি জিয়ালি
আজি
মেঘৰ
বুকুত লিখি যাম বিৰহৰ গাঁথা,
দিহিঙে
দিপাঙে গৈ সেয়ে বৰষিব,
অৰঙে
দৰঙে
বৈ
যাব ঢল
ধন,
কাহানিবা
যদি কান্দিবই লাগে
মেঘৰ
দৰে কান্দিবি
চকুলোৰে
ওপচাই নদীৰ দুকুল
মাটিকে
খান্দিবি
মুখে
মুখে তোৰে মোৰে নাম ৰ'ব
যুগে
যুগে ব'ব
বিৰহৰ
সুৰে বিদ্ৰোহৰ সুৰে
যিদিনা
একাকাৰ হ'ব
যক্ষ দ্বাৰপাল
এইবাৰ তোৰ
বিশ্বাসঘাতক
হ'বৰ পাল

No comments:
Post a Comment