আজি গোটেই দিনটো বৰষুণে কেৱল কণিয়ালে।
গুলঞ্চজোপাৰ ফুলবোৰে চোতালত বুটা বাচিলে
(সৰি যোৱা ফুলৰ বাবে গছে দুখ নকৰে কিজানি!)।
দূৰে-নিকটে টোপালবোৰৰ ডল্বি-ডিজিটেল ধ্বনি।
অলেখ শব্দবৈচিত্ৰ্যৰ কোলাহলৰ মাজতো শুনি
শব্দহীন গান এটাৰহে নিৰন্তৰ গুণগুণনি।
পুণৰ্জন্ম নামানো, যদি পাওঁ তেনে কিহবাৰ গম,
অহাটো জনমত কচু হ’ম, অথবা ঢেকীয়া হ’ম।
No comments:
Post a Comment