অলি বদমাচ কলি শুঙি ফুৰে
লোকৰ ফুলবনে
কুলি বদমাচ কণী পাৰি ফুৰে
লোকৰ বাহে বাহে
মন বদমাচ তুলা হৈ উৰে
দেহা বদমাচ গৰা হৈ খহে
তই বদমাচ মাথোঁ পাৱ ভালে
জোকাবলৈ পালে
মোকে জোকাবলৈ পালে,
বদমাচ!
কি যে বদমাচ জীৱন এটা পালোঁ
নাই লিটমাছ খাৰনি টেঙেচি বুজিকে নাপালোঁ একো
সময় গ’লে কি পাবলৈ নাই, অসময়ত পালেও মূল্য নাই
বিচাৰিছিলোঁ কি পালোঁৱেই বা কি
তোকে বাৰু পালোঁ, পিছে পালোঁ জানো
পালোঁ যদি তোৰ কিমানখিনি পালোঁ
তোক পোৱা হয় ঠিক কিমানখিনি পালে
অ’ বদমাচ
বদমাচ!
No comments:
Post a Comment