হঠাৎ সুলকি পৰিল মেঘৰ চঞ্চল খোপা
গিৰিসাই উঠিল বিৰিণানিত ঢোল
কালিৰ কথাই তোমাক বেছিকৈ বিচলত কৰে
নে কাইলৈৰ কথাই
আহা কাইলৈক পাহৰি
অলপ জী লওঁ
মাজনিশাৰ এজাক ধাৰাষাৰ মূর্ছনা
মই যেন এটা ডিছপ্রিনৰ বড়ি হওঁ
ঢোলৰ মাত তানপুৰাৰ মাত
ঝিলীৰ পাখি বাজে আৰু বাজে ভেকুলীৰ ডিঙি
তোমাৰ দেহছন্দত মই বুৰ যাব খোজোঁ
লীণ হ’ব খোজোঁ তোমাৰ
ওঁঠৰ কম্পনত
নিজকে সাঁচি থ’ব খোজোঁ তোমাৰ চকুৰ পতাত
পাহৰণিৰ হাঁচতিত ৰৈ যাওক তোমাৰ অহমিকা
মোৰ মাজত তুমি জী উঠা
তোমাৰ মাজত মই
কাইলৈক পাহৰোঁ আহা
গৰীয়ান এই যে লহমাৰ কাৰণে জী উঠা
কি যে গভীৰ চঞ্চলতা
কাইলৈক পাহৰোঁ আহা।
No comments:
Post a Comment