Monday, July 15, 2013

ইৰম শর্মিলাৰ কবিতা- শান্তিৰ সুবাস


জীৱনৰ সমাপ্তিত
মোৰ এই নিষ্প্রাণ দেহাটো
লৈ যাবা দেই
কুব্রু পিতাৰ মাটিত থাপি দিবাগৈ।

কুঠাৰেৰে কাটি কোৰেৰে খান্দি সকলো প্রকাৰে
নিঃশেষিত কৰা মোক
মোৰ মৃতদেহ জ্বলন্ত শিখাৰ মাজৰ ছাই হৈ ৰওক
আত্মা পূর্ণ হৈ ৰ'ব মোৰ প্রতিবাদী অন্তর্সত্বাৰে

নিশ্চয় শুকাই নিঃশেষিত হ’ব বর্হিসত্বা মোৰ,
মাটিৰ তলতে পচি যাওক মোৰ শৰীৰ
ভবিষ্যৎ প্রজন্মৰ প্রয়োজনত কোনো উপাদেয় হৈ উঠক
মোৰ এই শৰীৰ ভাবীকালৰ খনিজাত ধাতু হৈ উঠক।

মোৰ জন্মস্থান কাংলেইৰ মাটিৰ পৰা
অনাগত যুগ যুগান্তৰলৈ
শান্তিৰ সুবাস মই বিয়পাই দিম
বিশ্বজুৰি ই বিয়পি পৰিব এদিন।






No comments:

Post a Comment