আকৌ জোনৰ বাবে জোৱাৰ উঠিছে। জোন নির্বিকাৰ।
এতিয়া মোক তীখৰ তৰা এটা লাগে
সাগৰৰ বাতৰি লৈ গৈ যিয়ে টুকুৰিয়াব জোনৰ দুৱাৰ।
মেঘবোৰ বেছিয়ে চঞ্চল, সিহঁতলৈ লাজ লাগে।
মই যে সাগৰ,
নিজতেই গুজৰি নিজতেই গুমৰি সমাধিস্থ বাৰম্বাৰ
নিজকে পোৱাৰ খবৰ সুধি উত্তৰ দিওঁ নোপোৱাৰ
মেঘৰ স’তে নেখেলিবি জোন, সিহঁতৰ
কোনো ভৰসা নাই
তাতকৈ আহ পাৰি দে তোৰ ৰূপালী চাদৰ
বহুদিন মোৰ চকুত টোপনি নাই
No comments:
Post a Comment