ক (৩)

(ক কাণখোৱা)

১

মানুহৰ মুখৰ কথাই কষ্ট দিলে যিমান

আৰু একোৱেই মোক দিয়া নাই সিমান

ক ক বোলোতেও কাণখোৱাই মুখ নুখুলিলে

ক'বলগীয়া কথাখিনি নিৰৱতালৈ থ'লে।।

২

কি কথা কেনেকৈ কেতিয়া ক'ব লাগে কবীৰা

নুবুজি এঘৰীয়া হ'ল কাণখোৱা।

কাণখোৱাই আৰু মুখ নোখোলে এতিয়াৰে পৰা

পদূলিমুখতে ৰৈ থাকিল লৈ পাণ গুৱা।।

৩

মনফকীৰা আহিছিল সিবেলি

দিলে কাণখোৱাই দুৱাৰ মেলি -

এপোৱা অভিমান, এপোৱা ভেম

ধূৰ্ কাণখোৱা! তোৰো যে আৰু প্রেম...