পইদ্দ

১

জোনজনীয়ে আজি বতা হালধী মুখত ঘঁহিছে

ব’হাগ যে কাহানিবাই পাৰ হৈ গ’ল তাই পাহৰিলে হ’বলা।

২

এটি নিয়ৰৰ টোপালে ধৰি ৰাখিব পাৰে জোনটোৰ প্রতিবিম্ব।

কিন্তু এটা জোনাকি পৰুৱাৰ ওচৰত

ই হাৰ মানে।

৩

অন্যমনস্কতাৰো মন এটা থাকে সঁচা

নহ’লেনো বাৰু

সৰা বকুলৰ গুটি এটাৰে সি সুহুৰি বজালেহেতেন নে?

৪

এটা সপোনৰ গর্ভত এটা ভয় লালিত হয়।

প্রসূতিৰ ৰোগত সন্তানটিক জীয়াই ৰাখিবলৈকে

মাতৃগৰাকীৰ মৃত্যু হয়।

৫

মাতিব জানিলে তেওঁ দিলেহেতেন দেখা

পাতিলেহেতেন জৰুৰ মোৰে সৈতে কথা।

মাতি মাতিও মই কোনো নাপালোঁ সঁহাৰি

বুজিলোঁ, মই মাতিবলৈ নাজানিলোঁ হ’বলা।

[হুঁ, HOON (collection of Verses in Assamese), Published by Bornali Borgohain on behalf of Aakhar Prakash, Guwahati 3, Guwahati Bookfair Jan 2009]